Skip to master site navigation

بعضی نکات و اصطلاحات

کلمۀ «بهاءالله» عربی است و به معنای «شکوه خداوند» می باشد. دینی که حضرت بهاءالله بنیان نهادند، «امر بهائی» یا «دیانت بهائی» یا «دین بهائی» خوانده می شود. کاربرد اصطلاح «بهائیت» برای آن درست نیست.

نقشه های ایران و امپراطوری عثمانی

تا زمان اولین تبعید و سرگونی حضرت بهاءالله، در سال ١٢٣١هجری شمسی (۱۸۵۳میلادی)، نفوذ جهانی و برتری ۵۰۰ سالۀ امپراطوری عثمانی در منطقه رو به اتمام بود. از شکوهمندترین ایام این امپراطوری سالیان درازی گذشته بود و عثمانی از دوران اوج خود بسیار فاصله داشت. با این حال رهبران دینی عثمانی بر اکثر پیروان حضرت محمد مسلّط بودند؛ فرمانروایان عثمانی هنوز سرزمینهای مختلفی را در سه قاره تحت سلطۀ خود داشتند. این دو نقشه مسیر تبعید و سرگونی حضرت بهاءالله را در منطقۀ وسیع ایران و امپراطوری عثمانی تصویر می کند.

منابع تکمیلی

برای اطلاعات بیشتر دربارۀ حضرت بهاءالله، دیانت بهائی و آثار حضرت بهاءالله، به سایتهای ذیل مراجعه فرمایید:
کتابهایی دربارۀ حضرت بهاءالله:
حضرت بهاءالله

جامعۀ بین المللی بهائی، مرکز جهانی بهائی، ١٩٩١.

بهاءالله: شمس حقیقت

ه. م. بالیوزی، ترجمۀ مینو ثابت
آکسفورد: جرج رونالد، ١٩٩١.

قرن بدیع

شوقی ربّانی، ترجمۀ نصرالله مودّت
موسّسۀ معارف بهائی، کانادا، ١٩٩٢.

مراجع

حضرت عبدالبهاء. ترجمه. دیوید روح، قمیص نور، ص ۳۴.
یادداشت ١:
حضرت بهاءالله. دریای دانش، چاپ سوم، هند: مؤسّسۀ مطبوعات بهائی، ١۹٨۵، صص ۵۱ و ۵٠.
یادداشت ٢:
ترجمه. ج. اي. اسلمنت، Baha'u'llah and the New Era (بهاءالله وعصر جديد)، صص ۴-۲۳.
یادداشت ٣:
اماکن تاریخی بهائی در ارض اقدس، ص۷۱.
یادداشت ٤:
مطالع الانوار، تلخیص تاریخ نبیل زرندی، ترجمه و تلخیص عبدالحمید اشراق خاوری، موسّسۀ چاپ و انتشارات مرآت، ۱۹۹۱، ص٨٦.
یادداشت ٥:
حضرت بهاءالله، لوح مبارک خطاب به شیخ محمد تقی اصفهانی (شیخ نجفی)، کانادا: مؤسّسۀ معارف بهائی، ۲۰۰۱، ص ٥٧.
یادداشت ٦:
ترجمه. دیوید روح، Robe of Light (قمیص نور)، ص ۱۳۹.
یادداشت ٧:
مضمون. حضرت بهاءالله، لوح مبارک خطاب به شیخ محمد تقی اصفهانی (شیخ نجفی)، کانادا: مؤسّسۀ معارف بهائی، ۲۰۰۱، ص ٩. اصل بیان به عربی چنین است: «إنّی کنت کأحد من العباد و راقداً علی المهاد مرّت عليّ نسائم السّبحان و علّمنی علم ما کان ليس هذا من عندی بل من لدن عزيز عليم * و أمرنی بالنّداء بين الأرض و السّمآء.»
یادداشت ٨:
شوقی ربّانی، قرن بديع، ترجمۀ نصر الله مودّت. چاپ دوم (با تجدید نظر) کانادا: مؤسّسۀ معارف بهائی بلسان فارسی، ١٩٩٢، ص ٣١٨.
یادداشت ٩:
شوقی ربّانی، قرن بديع، ترجمۀ نصر الله مودّت. چاپ دوم (با تجدید نظر) کانادا: مؤسّسۀ معارف بهائی بلسان فارسی، ١٩٩٢، ص ٣٢٥.
یادداشت ١٠:
اصل بیان به عربی چنین است: «اَخرَجُونَا عَنهَا (اسلامبول) بِذِلّـَةِ الّـَتِی لَن تُقَاسَ بِهِ ذِلّـَةٌ فِی الأَرضِ... وَ لَم يَکُن لَاَهلِی وَ لَلّـَذِينَهُم کَانُوا مَعِی مِن کسوَةٍ لِتَقِيَهُم عَن البَردِ و فِی هَذا الزّمهرير» (شوقی ربّانی، قرن بدیع، ص ٣٢٧-٣٢٦.) اصل بیان بعدی نیز به عربی چنین است: «و بَلَغَ اَمرُنا الی المَقامِ الَّذی بَکَت عَلَينا عُيُونُ اَعدائِنا و مِن وَرائِهِم كُلُّ ذِی بَصَرٍ بَصير.» (شوقی ربّانی، قرن بدیع، ص ٣٢٧.)
یادداشت ١١:
شوقی ربّانی، قرن بديع، ترجمۀ نصر الله مودّت. چاپ دوم (با تجدید نظر) کانادا: مؤسّسۀ معارف بهائی بلسان فارسی، ١٩٩٢، ص ٣٤٦.
یادداشت ١٢:
شوقی ربّانی، قرن بديع، ترجمۀ نصر الله مودّت. چاپ دوم (با تجدید نظر) کانادا: مؤسّسۀ معارف بهائی بلسان فارسی، ١٩٩٢، ص ٣٦٣.
یادداشت ١٣:
ترجمه. لیدی بلومفیلد، The Chosen Highway(شاهراه منتخب)، ص ۶۶.
یادداشت ١٤:
مضمون. شوقی ربّانی، قرن بديع، ترجمۀ نصر الله مودّت. چاپ دوم (با تجدید نظر) کانادا: مؤسّسۀ معارف بهائی بلسان فارسی، ١٩٩٢، ص٣٧٢. اصل بیان به عربی چنین است: «وَجَدنَا قوماً استَقبَلونا بِوُجُوه عِزّ درّيّاً... و کان بِاَيديهِم اَعلامُ النّصرِ... اذن نادی المناد فسوف يبعث الله من يدخل النّاس فی ظلّ هذه الاعلام»
یادداشت ١٥:
شوقی ربّانی، قرن بديع، ترجمۀ نصر الله مودّت. چاپ دوم (با تجدید نظر) کانادا: مؤسّسۀ معارف بهائی بلسان فارسی، ١٩٩٢، صص ۳۷۳-۳۷۴.
یادداشت ١٦:
شوقی ربّانی، قرن بديع، ترجمۀ نصر الله مودّت. چاپ دوم (با تجدید نظر) کانادا: مؤسّسۀ معارف بهائی بلسان فارسی، ١٩٩٢، ص ٣٧٤.
یادداشت ١٧:
شوقی ربّانی، قرن بديع، ترجمۀ نصر الله مودّت. (چاپ دوم با تجدید نظر) کانادا: مؤسّسۀ معارف بهائی بلسان فارسی، ١٩٩٢، ص ٣٧٦.
یادداشت ١٨:
مضمون. شوقی ربّانی، قرن بديع، ترجمۀ نصر الله مودّت. چاپ دوم (با تجدید نظر) کانادا: مؤسّسۀ معارف بهائی بلسان فارسی، ١٩٩٢، ص٣٧٧. بخشی از بیان مزبور اصلاً عربی است: «لا يعلم ما ورد عَلَينا الّا الله العَزِيز العَلِيم.»
یادداشت ١٩:
شوقی ربّانی، قرن بديع، ترجمۀ نصر الله مودّت. چاپ دوم (با تجدید نظر) کانادا: مؤسّسۀ معارف بهائی بلسان فارسی، ١٩٩٢، ص ٣٧٨- ٣٧٩.
یادداشت ٢٠:
مضمون. حضرت بهاءالله، کتاب مستطاب اقدس، ص٢. اصل بیان به عربی چنین است: «اِنَّ الّذينَ اُوتُوا بَصآئِرَ مِن اللّهِ يَرَونَ حُدُودَ اللّهِ السَّبَبَ الاَعظَمِ لِنَظمِ العَالَمِ وَ حِفظِ لاُمَمِ.»
یادداشت ٢١:
شوقی ربّانی، قرن بديع، ترجمۀ نصر الله مودّت. چاپ دوم (با تجدید نظر) کانادا: مؤسّسۀ معارف بهائی بلسان فارسی، ١٩٩٢، ص ٣٨٧.
یادداشت ٢٢:
مضمون. حضرت بهاءالله. مجموعه ای از الواح جمال اقدس ابهی که بعد از کتاب اقدس نازل شده، لانگنهاين: لجنه نشر آثار امری بلسان فارسی و عربی، ۱۳۷ بديع، صص ١٩ و ٢٠. اصل بیان به عربی چنین است: «انّا قصدنا يوماً من الايّام جزيرتنا الخضراء فلمّا وردنا رأينا انهارها جارية و اشجارها ملتفــّـة و کانت الشّمس تلعب فی خلال الاشجار توجّهنا الی اليمين رأينا ما لا يتحرّک القلم علی ذکره و ذکر ما شاهدت عين مولی الوری فی ذاک المقام الالطف الاشرف المبارک الاعلی ثمّ اقبلنا الی اليسار شاهدنا طلعة من طلعات الفردوس الاعلی قائمة علی عمود من النّور ونادت بأعلی النّدآء يا ملأ الارض و السّماء انظروا جمالی و نوری و ظهوری و اشراقی تاللّه الحقّ انا الامانة و ظهورها و حسنها و اجر لمن تمسّک بها و عرف شأنها و مقامها و تشبّث بذيلها انا الزّينة الکبری لاهل البهاء و طراز العزّ لمن فی ملکوت الانشاء و انا السّبب الاعظم لثروة العالم و افق الاطمينان لأهل الامکان کذلک انزلنا لک ما يقرّب العباد اِلی مالک الايجاد يا اهل البهاء انّها احسن طرازٍ لهياکلکم و ابهی اکليل لرؤوسکم خذوها امراً من لدن آمر خبير.»
یادداشت ٢٣:
مضمون. اصل این بیان ِ حضرت بهاءالله در قرن بدیع، اثر شوقی رباّنی (ترجمۀ نصرالله مودّت)، ص٣٨٨ چنین است: «...قصر عودی خمّار ...از لسان قدم به ׳قصر رفيع׳ و ׳المقام الّذی جعله الله المنظر الاکبر للبشر׳ موسوم و موصوف...»
یادداشت ٢٤:
مضمون. حضرت بهاءالله، لوح مبارک خطاب به شیخ محمد تقی اصفهانی (شیخ نجفی)، کانادا: مؤسّسۀ معارف بهائی، ۲۰۰۱، ص ٢. اصل بیان به عربی چنین است: «بِسْمِ اللّهِ الْفَرْدِ الْواحِدِ الْمُقْتَدِرِ الْعَلِيمِ الحَکيِمِ الحمد للّه الباقي بلا فناء و الدّائم بلا زوال و القائم بلا انتقال المهيمن بسلطانه و الظّاهر بآياته و الباطن بأسراره الّذی بأمره ارتفعت راية الکلمة العليا فی ناسوت الانشاء و نصب علم يفعل ما يشاء بين الوری.»
یادداشت ٢٥:
ترجمه. دیوید روح، Door of Hope، ص۱۰۳.
یادداشت ٢٦:
ج. اي. اسلمنت، بهاءالله وعصر جديد، ترجمۀ ع. بشير إلهي، ه. رحيمي، ف. سليماني، برزیل: دارالنّشر بهائی، ١۹٨٨، ص ۴۷.
یادداشت ٢٧:
مضمون. حضرت بهاءالله، لوح مبارک خطاب به شیخ محمد تقی اصفهانی (شیخ نجفی)، کانادا: مؤسّسۀ معارف بهائی، ۲۰۰۱، صص ۶۹-۶۸. اصل بیان به عربی چنین است: «کن فی النّعمة مُنفقاً * و فی فَقْدها شاکراً * و فی الحقوق ِ أميناً * و فی الوجه طَلِقاً * و للفقراء کنزاً * و للأغنياء ناصحاً * و للمنادی مجيباً * و فی الوعد وَفيّاً * و فی الأمور منصفاً * و فی الجمع صامتاً * و فی القضاء عادلاً * و للانسان خاضعاً * و فی الظّلمة سراجاً * و للمهموم فرجاً * و للظّمآنِ بحراً * و للمکروب ملجأً * و للمظلوم ناصراً و عضداً و ظهراً * و فی الأعمال متّقياً * و للغريب وطناً و للمريض شفاءً * و للمستجير حصناً * و للضّرير بصراً * و لمن ضلّ صراطاً * و لوجه الصّدق جمالاً * و لهيکل الأمانة طرازاً * و لبيت الأخلاق عرشاً * و لجسد العالم روحاً * و لجند العدل رايةً و لأفق الخير نوراً * و للأرض الطّيّبة رذاذاً * و لبحر العلم فُلکاً * و لسماء الکرم شمساً * و لرأس الحکمة إکليلاً * و لجبين الدّهر بياضاً * و لشجر الخضوع ثمراً * نسأل اللّهَ أنْ يحفظَکَ من حرارة الحقد و صبارَّةِ البرد إنّه قريب مجيب *»
یادداشت ٢٨:
ج. اي. اسلمنت، بهاءالله وعصر جديد، ترجمۀ ع. بشير إلهي، ه. رحيمي، ف. سليماني، برزیل: دارالنّشر بهائی، ١۹٨٨، ص ۴۹. اصل بيان مذكور در بخش پاياني به عربي چنين است: «لَيسَ الفَخر لِمَن يُحِبُ الوَطَنَ بَل لِمَن يُحِبُ العالَم.»
یادداشت ٢٩:
کتاب اشعیای نبیّ، باب سی و پنجم، ١ و ٢. ترجمۀ عربی این بخش در کتاب مقدس، طبع ١٩٢٧، کمبریج، انگلستان؛ کتاب اشعیای نبیّ، باب سی و پنجم، ١ و ٢؛ چنین است: «تفرح البریّه و الارض الیابسه و یتبهّج القفرُ و یزهر کالنرجس یزهر ازهاراً و یبتهج ابتهاجاً و یرنّم یدفع الیه مجدُ لبنان و بهاءُ کرمل و شارون هم یرون مجد الرّب بهاء الهنا شدّدوا الایادی المسترخیه و الرّکب المرتعشه ثبتوها.»
یادداشت ٣٠:
مضمون. حضرت بهاءالله، مجموعه‏ای از الواح جمال اقدس ابهی که بعد از کتاب اقدس نازل شده، لانگنهاين: لجنه نشر آثار امری بلسان فارسی و عربی، ۱۳۷ بديع، ص ١. اصل بیان به عربی چنین است: «حَبَّذا هذَا الْيَوْمُ الَّذی فيه تَضَوَّعَت نَفحاتُ اْلرّحمن فی الإمکانِ حَبَّذا هذَا الْيَوْمُ الْمُبارَکُ الّذی لا تُعادلُه القرون وَ الأَعصار حَبَّذا هذَا الْيَوْمُ اذ تَوَجَّهَ وَجْهُ الْقِدَمِ اِلی مَقامه اِذاً نادَتِ الأَشيآء وَ عَن وَرائها المَلأ الأعلی يا کَرمِل انزلی بما اقبَل اليْکِ وَجْهُ اللهِ مالکِ مَلکُوتِ الاسْمآء وَ فاطِر السَّمآء.»
یادداشت ٣١:
حضرت عبدالبهاء، منتخباتی از مکاتیب حضرت عبدالبهاء، ج ١، ویلمت: Baha'i Publishing Trust، ۱۹۷۹، ص ١٦. بخشهای خارج از گیومه مضمون فارسی بیان مبارک است. اصل بیان چنین است: «شمس حقيقت نيّر اعظم از افق امکان غروب و از مشرق لا مکان طلوع فرمود و باين ندای الهی مخاطباً لأحبّائه الثّابتين الرّاسخين نطق ميفرمايد من الکتاب الأقدس يا اهل الأرض اذا غربت شمس جمالی و سترت سماء هيکلی لا تضطربوا قوموا علی نصرة امری و اعلاء کلمتی بين العالمين.»
یادداشت ٣٢:
حضرت بهاءالله، مجموعه‏ای از الواح جمال اقدس ابهی که بعد از کتاب اقدس نازل شده، لانگنهاين: لجنه نشر آثار امری بلسان فارسی و عربی، ۱۳۷ بديع، ص۸۱. اصل بيان به عربي چنين است: «اجعلوا اشراقَکم افضلَ من عشيّکم و غَدَکم احسنَ من امسکم فضل الانسان فی الخدمة و الکمال لا فی الزّينة و الثّروة و المال اجعلوا اقوالکم مقدّسةً عن الزّيغ و الهوی و اعمالکم منزّهةً عن الرّيب و الرّيا قل لا تصرفوا نقودَ اعمارِکم النّفيسةِ فی المشتهياتِ النّفسيّة و لا تقتصروا الامورَ علی منافعکم الشخصيّة»
یادداشت ٣٣:
حضرت بهاءالله، مجموعه‏ای از الواح جمال اقدس ابهی که بعد از کتاب اقدس نازل شده، لانگنهاين: لجنه نشر آثار امری بلسان فارسی و عربی، ۱۳۷ بديع، ص ۱۳۵-۱۳۴.
یادداشت ٣٥:
حضرت بهاءالله، مجموعه‏ای از الواح جمال اقدس ابهی که بعد از کتاب اقدس نازل شده، لانگنهاين: لجنه نشر آثار امری بلسان فارسی و عربی، ۱۳۷ بديع، ص ۱۳۵.
یادداشت ٣٦:
حضرت بهاءالله. مائدۀ آسمانی، تألیف و گردآوری عبدالحمید اشراق خاوری، جلد ٤، موسسه ملی مطبوعات امری، ١۲۹ بدیع، ص ٤٥. اصل بیان به عربی چنین است: «و من یقرء آیات الله فی بیته وحده لینشر نفحاتها ملائکة النّاشرات الی کلّ الجهات و ینقلب بها کلّ نفس سلیم و لو لن یستشعر فی نفسه و لکن یظهر علیه هذا الفضل فی یوم من الایّام.»
یادداشت ٣٧:
حضرت بهاءالله، کلمات مبارکۀ مکنونه فارسی، شمارۂ ۳۴.
یادداشت ٣٨:
حضرت بهاءالله، کلمات مبارکۀ مکنونه فارسی، شمارۂ ١۳.
یادداشت ٣٩:
شوقی ربّانی، قرن بديع، ترجمۀ نصر الله مودّت. چاپ دوم (با تجدید نظر) کانادا: مؤسّسۀ معارف بهائی بلسان فارسی، ١٩٩٢، ص ٣٠٢.
یادداشت ٤٠:
مضمون. حضرت بهاءالله، کتاب مستطاب اقدس، صص١ و ٢. اصل بیان به عربی چنین است: «انّ اوّل ما کتب اللّه علی العباد عرفان مشرق وحيه و مطلع امره الّذی کان مقام نفسه فی عالم الامر و الخلق من فاز به قد فاز بکلّ الخير و الّذی منع انّه من اهل الضّلال ولو يأتی بکلّ الاعمال * اذا فزتم بهذا المقام الاسنی و الافق الاعلی ينبغی لکلّ نفس ان يتّبع ما امر به من لدی المقصود لانّهما معاً لا يقبل احدهما دون الاخر هذا ما حکم به مطلع الالهام.»
یادداشت ٤١:
دیگرسایتهای بهائی
عالم بهائی
جهت کسب اطّلاعات بیشتر راجع به ديانت بهائی به این سايت‌ مراجعه فرمائید.
کتابخانه آثار و مراجع بهائی
دراين سايت منتخباتی از آثار و نوشته‌های بهائی را به انگليسی، فارسی و عربی بصورت الکترونيکى تقديم ميکنيم. برای دسترسی به آثار موجود بزبانهای ديگر لطفاً به بخش «زبانها» مراجعه فرمائيد.
سرویس خبری جامعه جهانی بهائی
سایت سرویس خبری عالم بهائی، اخبار مربوط به جامعه جهانی بهائی را منتشر می کند.
Close